De koning sterft gaat over een koning die te horen krijgt dat hij aan het einde van de voorstelling sterft. Hij ontkent dit en probeert hier onderuit te komen. Hij vindt zichzelf daar nog niet klaar voor. Langzaam dringt het besef tot hem door dat hij hierin geen keuze heeft. Hij zal sterven. Een aantal van zijn overgebleven onderdanen begeleiden hem in dit proces. Dit leidt tot komische en dan weer ontroerende momenten. De koning sterft is een stuk dat draait rond de zin van het leven in het licht van de dood. Over de frustraties van het verliezen van de macht. Over jezelf en over anderen. Daarvoor moet je zelf niet eens koning zijn. Het absurdisme, de stroming waartoe auteur Eugène Ionesco wordt gerekend, onderzoekt de leegte van het bestaan. Overal is verval en de afgrond gaapt langs alle kanten. Het enige dat men kan doen om met het lot van het sterven om te gaan, is te leven in de tegenwoordige tijd, zoals de koning wordt opgedragen. Alleen is die nog tegenwoordig in de verleden tijd, zo antwoordt hij. Kortom een zeer intrigerende voorstelling over het acceptatieproces van de dood.